Recensies - jl. Anjet Daanje
worden naar zijn eigen inzicht en aangepast wordt aan zijn diepste vermoedens – totdat de geschiedenis hem inhaalt en er geen verhalen meer zijn. Het verhaal is daarmee niet uit, het kan alleen niet nog gekker worden.
Daanje brengt de indringende, grappige en soms schrijnende vertellingen met veel geduld, zonder dat van ons op de proef te stellen. jl. is dan ook een origineel gecomponeerde roman, die om zijn inzichtelijke stijl en soms benauwende gebeurtenissen nog even nagloeit.

Lees de volledige recensie op een andere website.
———
Nijsjoagertje, april 2017, door Jan 't Mannetje

‘jl.’ een boeiende roman

De roman met de zeer korte titel jl. is van de hand van [...] schrijfster Anjet Daanje. [...] De roman lazen we in de Leeskring.
Het hoofdthema van het boek is de vraag: hoe komt
de loop, de ontwikkeling van ons leven tot stand? Is het door toeval of door voorbestemming. Als mijn ouders elkaar niet bij toeval hadden ontmoet was ik dan wel geboren? En als de geschiedenis anders was gelopen hoe was dan mijn leven geweest?
Een tweede thema, dat de schrijfster behandelt, is de invloed en de betekenis voor het leven van de geschiedenis van de familie en van de familieverhoudingen. En met name de betekenis van de verhalen over die ge-schiedenis. Wat wordt wel en wat niet verteld en doorgegeven. Wat zijn de familiegeheimen?
De roman wordt gedragen en voortgestuwd door het verhaal over de ontwikkeling van de relatie van twee kinderen, die in een straat in Zoutkamp tegenover elkaar wonen. Het zijn nicht Juno Linnaarts en neef Finn. De relatie van de nicht en de neef ontwikkelt zich van een vriendschap van kinderen met al vroeg elementen van zielsverwantschap naar een liefdesgeschiedenis van jong volwassenen met elkaar aantrekken en
V-323 V-324