Recensies - De geheimen van Barslet Anjet Daanje
Harmsen is het allemaal. Haar personage ‘Manon’ is de rode draad die de afleveringen van De geheimen van Barslet aan elkaar verbindt en zij speelt dat lichtvoetig, maar zeker niet oppervlakkig, met schijnbaar gemak en zichtbaar plezier. Hiermee ontstaat het gelaagde beeld van een warmbloedige jonge vrouw, waardoor ze op het netvlies blijft hangen.
———
VPRO-gids, 3 oktober 2012, door Ilse van
der Velden

Dorpsgekte

[...] Maar goed, snel over de serie zelf, want daarover is een hoop te vertellen, waaronder veel goeds. Deze zevendelige mystery-serie is visueel sterk en doet meteen denken aan een Alex van Warmerdamfilm, met een vleugje hyperrealisme à la Carel Willink. We zijn in een oer-Hollands dorpje, weilanden, gezellige huizen, beierende kerkklok, pais en vree, maar het klopt niet. Alles is
té. [...] Net als in de film Groundhog day waarin Bill Murray elke ochtend wakker wordt op dezelfde dag, spelen zich iedere aflevering dezelfde gebeurtenissen af: weer dat feest, weer brand, weer die vissenregen [...] De truc is dat je het elke keer ziet door de ogen van weer een ander personage: daardoor kantelt het verhaal steeds. [...] Daarvoor moeten de hoofdpersonen goed genoeg zijn, zodat ze je raken. Dat is wel gelukt, maar naar De geheimen van Barslet kijk je toch vooral voor het verhaal.
———
Metro, 4 oktober 2012

Sallie Harmsen geeft haar ziel en zaligheid

Sallie Harmsen: de Madonna in De geheimen van Barslet

Al weken ligt er een vis op de burelen van Metro.
V-265 V-266