Recensies - De herinnerde soldaat Anjet Daanje
structuralistische filosoof die gezegd heeft dat identiteit ontstaat door de ontmoeting met de ander: “Gedachte is dat je identiteit vloeiend is en wordt bepaald door de ontmoeting met de ander. Dus niet door jezelf, maar door de dialoog met de ander.” Carla Alma weet de naam van de bedoelde filosoof: “Emmanual Levinas. Je wordt mens als je door de ogen van de ander kijkt.”
Een actueel thema, vervolgt Henk: “In onze cultuur wordt overdreven veel belang gehecht aan het zelf definiëren van je eigen identiteit.” Daanje; “Een statisch inzicht waar ik het dus niet mee eens ben.” Alma: “Want het is precies anders.” Interviewer Bergsma: “Sterker, je bent bij de een net weer anders dan bij de ander. Altijd jezelf zijn, kan niet.” Henk; “Het raakt ook aan het begrip authenticiteit.” Bergsma: “Allemaal vragen die dit boek oproept.”
En er volgen nog meer vragen. Zoals over de politieke en religieuze dimensies van het boek, over hoe de kinderen op Amand reageren en waarom Armand zich tegen betaling laat fotograferen met oorlogsweduwen. Maar ook over hoe mensen tegen
vreemdelingen aankijken, tegen de ander dus. En waarom identiteit nu in de samenleving zo’n belangrijk thema is. [...]
———
Biblion (voor Nederlandse bibliotheken),
januari 2020, door Mr. J. J. Groen

De Belgische soldaat Noen Merckem leeft in een Vlaams psychiatrisch gesticht voor veteranen van de Eerste Wereldoorlog. Hij is in december 1917 op het slagveld van Merckem gevonden. Hij mist elke herinnering aan zijn verleden. Anjet Daanje [...] vertelt in haar lijvige negende roman hoe hij, in werkelijkheid fotograaf Amand Coppens, door zijn vrouw Julienne vier jaar na de oorlog wordt teruggevonden en thuis in Kortrijk zijn leven en werken weer vanaf blanco moet opbouwen. Met zoon Gust, die hem veracht, en dochter Roos tracht hij zonder besef van enig verleden een band op te bouwen. Ondertussen vecht hij met zware trauma's die hem zich steeds schuldiger laten voelen. Daanje
V-333 V-334