Recensies - De herinnerde soldaat Anjet Daanje
beschrijft in mooie toegankelijke taal zeer levendig hoe iemand zichzelf letterlijk opnieuw moet uitvinden en ook hoe sterk PTSS iemands leven kan bepalen.
———
Hebban, 18 januari 2020, door Guy Doms

Cruciale vraag: wie ben ik de facto?

[...] Vijf jaar lang heeft de Nederlandse auteur Anjet Daanje (1965) gewerkt aan haar negende roman De herinnerde soldaat. Een erg uitgebreid onderzoek is voorafgegaan aan het schrijven van het verhaal. Hoe ze dit heeft gedaan, lees je op haar wetenswaardige blog op Hebban. Het eindresultaat van het zorgvuldige werk is een omvangrijk en imposant boek van meer dan vijfhonderd pagina’s. [...]
De meeste volzinnen bestaan uit een tiental, of meer zelfs, regels. Daanje houdt er een markante schrijfstijl op na, die niet door iedereen geapprecieerd gaat worden. Het kost haar wellicht een schare lezers; maar goed dat ze een toegankelijk
woordgebruik neerzet. Een ontelbaar aantal keer laat ze het voegwoord ‘en’ vallen; ongeacht de plaats ervan in de zin. Ook duidt ze dialogen niet expliciet aan; haar tekst loopt gewoonweg constant door.
Verder vallen de beeldende taal (Daanje schrijft eveneens filmscenario’s) en de stevig uitgediepte karakters op. Niet alleen Amand als protagonist, maar evenzeer alle andere belangrijke personages, kleurt de schrijfster kundig in. [...]
De zoektocht naar zijn eigen persoonlijkheid is overduidelijk het belangrijkste thema uit de roman. Tegelijkertijd blijft Amand hardnekkig vechten met zijn demonen die hem nog steeds achtervolgen. Knap hoe Daanje zich verdiept in een persoon die lijdt aan de psychische aandoening PTTS.
De cruciale vraag blijft: wie ben ik de facto?

Waardering: *****

Lees de volledige recensie op een andere website.
V-335 V-336