Recensies - De herinnerde soldaat Anjet Daanje
niet uren achtereen vol te houden.
Toch: zou ik cijfers geven, dan een dikke negen!

Lees het volledige artikel op een andere website en een forum.
———
Leeskost, 16 maart 2020, door Adrianus Koster

Onvoorwaardelijke liefde

[....] In deze buitengewoon boeiende roman wordt het op zichzelf al fascinerende gegeven op een delicate en geloofwaardige manier uitgewerkt. Veruit de meeste zinnen beginnen met het woord en, wat een bijzonder effect met zich meebrengt. De lezer leeft mee met de onvoorwaardelijke liefde van Julienne voor haar man en met de soldaat op zoek naar zijn eigen identiteit.

Lees het volledige artikel op een andere website
Argus, maart 2020, door Martje Breedt Bruijn

Frontsoldaat zonder geheugen

In films uit de jaren zestig kon je een personage in real time een lange trap op zien lopen. Iedere stap, iedere trede werd in beeld gebracht. Zo’n scène is tegenwoordig ondenkbaar. De roman De herinnerde soldaat van Anjet Daanje (Wijster, 1965) doet aan zo’n traag filmtempo denken. Langzaam, stap voor stap en uiterst gedetailleerd ontvouwt zij het verhaal. [...]
Het proces van ruim een jaar, waarin de vrouw de man ‘opbouwt’ en hij zich wel moet laten ‘opbouwen’, beslaat het grootste deel van de roman. Met veel nadruk op de doodgewone huishoudelijke gang van zaken: dat trapklimeffect. En aandacht voor de tederheid, zelfs hartstocht, die in hun nieuwe leven ontstaat. Maar ook voor de terugkerende nachtmerries van de oudfrontsoldaat, en zijn toenemende twijfels: ‘Wat verzwijgt zij?
V-347 V-348