Recensies - De herinnerde soldaat Anjet Daanje
adem dat je het boek even moet wegleggen, maar wat een verhaal, wat een stijl, wat een toon! Ik ken in de Nederlandse literatuur geen vergelijkbaar meesterwerk. Want dat is het: een meesterwerk, en het is een schande dat de Libris-jury het niet in de zogeheten short-list heeft gezet. Of liever, misschien is dat juist wel een aanbeveling. Koop dat boek en neem er de tijd voor.
———
Logboek Frans Verhallen, 1 mei 2020

[...] Uiteraard kocht ik het boek onmiddellijk en De Veen heeft gelijk: wat een fascinerend boek [...]
Wie eraan begint – en wie dat niet doet, weet niet wat-ie mist –, zal net als ik vaak verrast zijn door de geweldige zeggingskracht van de auteur, maar daarmee komen ook de donkere kanten van de karakters steeds harder binnen, zoals de nachtmerries die de man kwellen en de verborgen zwakke kanten van de vrouw die aanvankelijk zo sterk en dapper leek. Daardoor wordt het boek,
letterlijk en figuurlijk, adembenemend.
De Veen heeft gelijk: die bijna vijfhonderdvijftig pagina’s zouden er met de regelafstand die wij als lezers gewend zijn tot ons te nemen, minstens duizend zijn geweest en ik had me, ten behoeve van de handzaamheid, zelfs een driedelige uitgave kunnen voorstellen, liefst à la De Russische Bibliotheek gebonden in dundruk. Maar ja, dat zou de uitgave net zo kostbaar hebben gemaakt als de inhoud van de roman van zichzelf al is.

Lees het volledige artikel op een andere website.
———
Instagram, 2 mei 2020, door Ben Blom

Onbekend maakt meestal onbemind. Dat is zeker het geval bij De herinnerde soldaat van Anjet Daanje. Misschien komt het omdat deze roman is uitgegeven bij een vrij onbekende Groningse uitgeverij. Gelukkig krijgt het boek steeds meer bekendheid en pikken zo langzamerhand ook
V-361 V-362