Recensies - De herinnerde soldaat Anjet Daanje
wordt versterkt door de gewaagde, spannende schrijfstijl - die in het begin heel vreemd aandoet - door de lange, samengestelde zinnen en het veelvuldige gebruik van het woordje ‘en’. Daanje begint zelfs de meeste alinea’s hiermee. Toch heeft dit een duidelijk effect; je voelt wat hij voelt, wat hij denkt en wat zijn demonen zijn, en hij wordt daardoor psychologisch zeer realistisch uitgediept.
Zoals al vermeld; Fenomenaal! Zeer uniek geschreven, om te her-, her-, herlezen.
Jammer dat het niet in hardcover is uitgevoerd.
Meeslepend en intens. Beeldschoon proza. Een nieuwe klassieker van de toekomst.

Lees het volledige artikel op een andere website.
———
Hebban, 9 juni 2020, door Iris Boter

Magistraal

Werkelijk het mooiste boek dat ik de afgelopen
jaren heb gelezen. En dat waren er heel wat. Al na enkele zinnen zat ik in het België van honderd jaar geleden en zag ik het hele boek als een wonderlijke, dromerige, poetische, romantische, liefdevolle en prachtige film voor me. Ik ben van Amand gaan houden. Zeldzaam prachtig geschreven en een heel bijzonder verhaal, met zoveel details dat ik me vaker dan een keer op de gedachte betrapte dat het wel haast echt gebeurd moet zijn. Ontroerend. Zo mooi geobserveerd. Zo gruwelijk de oorlogsdromen beschreven. Zoveel liefde, voor zowel het schrijven, het verhaal, de personages, de geschiedenis.
Ik kan niet zeggen dat ik het in één ruk uitgelezen heb, daarvoor is het verhaal te intens en gewoonweg te lang (gelukkig). Maar ik heb zelden dat ik me zo verheug om weer verder te lezen in een boek. Ik heb het e-book geleend van de bibliotheek, maar dit is een boek dat ik wil hebben en ik ga het dan ook kopen. Heel erg bedankt voor het schrijven ervan, Anjet. Wat een werk zul je eraan gehad hebben,
V-371 V-372