Recensies - Het lied van ooievaar en dromedaris Anjet Daanje
Het lied van ooievaar en dromedaris is een boek over de ongrijpbaarheid van elk mens: hoe meer je iemand wil bevatten en daardoor in zekere zin ook bezitten, hoe groter het raadsel wordt; een boek over hoe we ons vastklampen aan het beeld dat we ons van onze geliefden vormen; een boek over leven, liefde en dood en wat daarna komt. En over geloof, van God en geesten over Darwin tot de kwantummechanica. Maar bovenal is het een boek dat de kracht toont van literatuur. [...]

Lees het volledige artikel op een andere website.
———
De Lage Landen, 10 november 2022, door Barber van de Pol

Anjet Daanje ontvangt de Boekenbon Literatuurprijs voor Het lied van ooievaar en dromedaris. Daanjes tiende, ruim zeshonderd pagina’s tellende roman is een royaal boek: elf verhalen die perfect op zichzelf kunnen staan. Het zijn intense thrillers die stuk voor stuk gaan
over spiegeling en gemis, over de tijdloze tegenstrijdigheid tussen eigen perspectief en overgave aan iets groters. Origineel en razendknap uitgewerkt. En dan is er nog het postmoderne spel met de zusjes Brontë.

De postmodernist speelt aanstekelijk en vernuftig met de pretenties omtrent waarheid, genres en stijlen worden vrolijk door elkaar gehusseld. De postmodernist is beweeglijk, op een onvoorspelbare manier wijs. Hij probeert wat. Hij goochelt met feit en fictie, pasticheert erop los en levert uiteindelijk iets af waarover je niet uitgedacht raakt. Aan purisme geen boodschap, leve het eclecticisme! Toppers in het genre zijn Don Quichot, Moby Dick, Max Havelaar, Rayuela (Julio Cortázar) en De rustelozen (Olga Tokarczuk).
In dat zeldzame rijtje voegt zich nu ook Anjet Daanje (1965) met Het lied van ooievaar en dromedaris, haar nieuwe dikke boek dat geen roman is en ook niet echt een verkapte biografie,
V-567 V-568