Recensies - Het lied van ooievaar en dromedaris Anjet Daanje
Magazine Reformatorish Dagblad, 4 maart 2023, door Clasina van den Heuvel

De meeslepende gedachtestromen van Anjet Daanje

[…] In 2022 verscheen Het lied van ooievaar en dromedaris, waarmee ze de Boekenbon Literatuurprijs won. Verbluffend, magistraal, weergaloos, duizelingwekkend rijk, verpletterend, intens, razend knap, een fascinerende kluwen – al deze overtreffende trappen kwamen voorbij in de boekbesprekingen.
Ik las de boeken en verdwaalde nergens, want ze zijn echt razend knap geschreven. Ik zal niet zeggen dat ik alle 250 personages uit Het lied van ooievaar en dromedaris heb onthouden, maar na maanden wist ik nog welke hoofdpersoon het verhaal over de ooievaar vertelde. Of nou ja: bijna. Ik dacht dat het Laure was, de zus van Amélie – maar Laure gebruikte het voorbeeld van een dromedaris om een cirkelredenering rond de Bijbel aan te tonen. Het
trof me omdat er door de beschreven eeuwen heen steeds iets kantelt op geloofsgebied, en in dit verhaal, waarin de Eerste Wereldoorlog uitbreekt, gebeurt dat ook. […]
Het lied van ooievaar en dromedaris is allereerst een meeslepend en spannend verhaal, en voor de liefhebbers valt er vervolgens van alles te verbinden, uit te zoeken en te berekenen. De sfeer van Wuthering Heights (Woeste hoogten, dat ik op school moest lezen voor de Engelse boekenlijst) kwam inderdaad weer bij mij boven – een klapperend raam, een grote liefde, wind, wanhoop, een woest landschap, spookachtigheid. Er duiken motiefjes op die je ergens van zou kunnen kennen, toch is Daanjes boek uniek en modern. Allerlei –gelaagde– karakters duiken op. Het lijken wel echte mensen.
Achter elke hoofdpersoon staan jaartallen, zodat je direct ziet van wanneer tot wanneer die leeft. Ook al worden ze oud –velen sterven jong, in de 19e eeuw–, het einde komt onherroepelijk. Iets van het
V-579 V-580